czasem

chyba już czas...dobranoc.

chciałbym ją przytulić...

szeptać całą noc do ucha...

wlepiać me słowa w jej oddech...

patrzeć na sny, które oplatają ją co noc...

i czuć bicie serca pod mą dłonią na jej piersi.

...tak zasnąć....w spokoju i cieple...miłości i kochaniu.

w śród splotu naszych nóg, wśród dotyku naszego

seksu...

trwac tak wieczność całą i spełnioną.

obudzić się spowity w jej czuciu tego świata,

pachnący jej snem...

i usłyszeć żywą istotę.

widzieliście kiedyś człowieka na wpół martwego...?

przetaczającego swe zwłoki zbolałą duszą po ulicy...

pragnącego nadziei...a pozostawiającego za sobą jedynie ślady rezygnacji...

i codziennie przechodząc z powrotem śladem swych poczynań...

zacierający drogę..przeszłość...

na ślepotę przyszłości..

i usłyszeć żywą istotę...

popatrzcie na swoje ulice..obejrzyjcie się za mną...

p.s.
musze nauczyć się żyć sam.